دیواره‌های صعود - دیوار صخره نوردی

متریال دیواره‌های صعود

انتخاب متریال دیواره صعود به نوع و فضای مورد نظر بستگی دارد. از جمله متریال‌های رایج می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• PVC
• پلی‌اتیلن
• چوب
• بادی

دیواره‌های صعود سالنی:

   معمولاً از جنس فایبرگلاس یا چوب هستند و گیره‌های مصنوعی به وسیله پیچ و مهره روی آنها نصب می‌شوند. این رشته ورزشی تحت نظارت فدراسیون جهانی سنگنوردی ورزشی (IFSC) فعالیت می‌کند.

رشته‌های سنگ‌نوردی:

• بولدرینگ (Bouldering): صعود در مسیرهای کوتاه و مهارتی (تا 15 حرکت) بر روی تخته سنگ‌های کوتاه. در این رشته از طناب حمایتی استفاده نمی‌شود و به جای آن از تشك‌های مخصوص به نام بولدرینگ پد استفاده می‌شود.
• بولدرینگ سالنی: شبیه به بولدرینگ در طبیعت، فرد مسیرهای کوتاه و مهارتی را روی دیواره بالا می‌رود. ارتفاع مجاز صعود در بولدرینگ سالن معمولاً به گونه‌ای است که پایین‌ترین بخش بدن نباید بیشتر از 4 متر از زمین فاصله بگیرد. در این رشته از طناب حمایتی استفاده نمی‌شود و صعودکننده در صورت سقوط روی تشک می‌افتد. امتیازدهی در این رشته بر اساس تعداد مسیرهای کامل شده و تعداد تلاش‌های لازم انجام می‌شود.
• سرطناب: مهم‌ترین رشته سنگ‌نوردی سالنی است. در این رشته، فرد مسیری بلند را روی دیواره صعود می‌کند و در حین صعود، طناب متصل به هارنس را به طور متناوب در حمایت‌های میانی (اسلینگ) می‌اندازد. امتیازدهی بر اساس تعداد گیره‌های گرفته شده توسط فرد انجام می‌شود. در صورت تساوی، زمان صعود ملاک تعیین برنده خواهد بود.
• سرعت: در این رشته، فرد باید مسیری استاندارد با طول 15 متر را در سریع‌ترین زمان ممکن (با حمایت از بالا) صعود کند. رکورد جهانی سرعت مردان در حال حاضر در اختیار رضا علی‌پور شنازندی، سنگ‌نورد ایرانی، با ثبت زمان 5 ثانیه و 48 صدم ثانیه است.